SARTA


SARTA
SARTA
vulgo LA SARTE fluv. Gall. Celt. Oritur in limite Normanniae, quam separat a provinc. Perticensi: Valesius habet, in saltus Pertici vico, Somme-Sarte, 2. leuc. a Moritonio. Dein rigato Alenconio, et Fraxineto Fresnay, per Cenomanos fluens, iuxta Cenomanum labitur, ibique Huinum seu Idoneam fluv. recipit. Tandem rigatis aliis locis, Scusâ la Suse, Sablolio Sable, Castello Novo, per Andegavos fluens, inibi Laedum seu Lidericum le Loir fluv. recipit, et paulo post in Meduanam se exonerat, vix mill. pass. supra Andegavum. Dicitur quoque Serta. Hinc Brieserta, i. e. Pons Sartae, vulgo Brisserte, supra et prope Castellum Novum nomen nactum est. Accipit Sarta, praeter iam memoratos fluvios Ornam etiam et Infernam Enferne. Vales. Notit. Gall.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.